Πέντε μυστήρια που δε βρήκαν ποτέ εξήγηση

Ένας κρατήρας που ποτέ δεν αποκαλύφθηκε πως δημιουργήθηκε στο συγκεκριμένο σημείο ενώ όσοι ερευνητές ασχολήθηκαν με την ύπαρξη του πέθαναν από άγνωστη αιτία πριν ολοκληρώσουν την έρευνα τους. Μια γυναίκα που άρχισε ξαφνικά να βγάζει νύχια αντί για τρίχες στα χέρια της. Μια έπαυλη όπου μάνα και γιος βρέθηκαν νεκροί χωρίς να γίνει ποτέ γνωστό τι ακριβώς συνέβη εκείνο το βράδυ.

Ένας φάρος όπου οι φαροφύλακες του εξαφανίστηκαν από μια καταιγίδα που ποτέ όμως δεν σημειώθηκε. Τα περίεργα φώτα στον ουρανό της Νορβηγίας που βλέπουν κατά καιρούς κάτοικοι και περαστικοί και μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν έχουν καταφέρει να εξηγήσουν τι ακριβώς είναι και ποιο φαινόμενο τα δημιουργεί…

Θα μπορούσαν να αποτελούν σενάριο για κάποιο από τα επεισόδια της σειράς X-Files. Πρόκειται όμως για περιστατικά που έχουν καταγραφεί αλλά μέχρι και σήμερα καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου.

Ο κρατήρας Patomskiy

Ο συγκεκριμένος κρατήρας ανακαλύφθηκε το 1949 από τον γεωλόγο Vadim Kolpakov σε μια αποστολή του στη Σιβηρία. Ο Kolpakov γνώριζε ότι στη περιοχή δεν υπήρχε καμία ηφαιστειακή δραστηριότητα που να εξηγεί τη δημιουργία του κρατήρα την ώρα που οι ντόπιοι απέφευγαν την περιοχή γιατί είχαν ακουσθεί διάφορες περίεργες ιστορίες. Μεταξύ αυτών που ακούστηκαν ήταν ότι είχε δημιουργηθεί από ηφαίστειο, από μετεωρίτη ενώ υπήρξαν και σενάρια ότι κρυβόταν κάποιο UFO υπόγεια.

Το 2005 σε μια άλλη αποστολή στο ίδιο μέρος η οποία δεν ολοκληρώθηκε, ο αρχηγός της ομάδας έπαθε ξαφνικά ανακοπή λίγα χιλιόμετρα από το μέρος που βρίσκεται ο κρατήρας. Για τους ντόπιους ο θάνατος προήλθε από αυτή τη καταραμένη περιοχή όπως οι ιστορίες τους έλεγαν. Λύση στο μυστήριο για την ύπαρξη του στο συγκεκριμένο σημείο δεν δόθηκε ποτέ…

Η έπαυλη Redpath

Άλυτο μυστήριο παραμένει και ο φόνος της Ada Maria Mills Redpath και του γιου της Clifford το 1901 στην έπαυλή τους στον Καναδά. Η Ada που ήταν χήρα και άρρωστη καθώς και ο γιος της ο οποίος έχαιρε άκρας υγείας βρέθηκαν νεκροί την ίδια μέρα. Η αναφορά του ιατροδικαστή-βασισμένη σε στοιχεία ενός γιατρού που δεν βρέθηκε ποτέ στην έπαυλη-έλεγε ότι ο Clifford έπασχε από επιληψία και ότι αυτός και η μητέρα του σκοτώθηκαν επειδή τον έπιασε κρίση. Περίεργο ήταν ότι ποτέ δεν ήρθε αστυνομία στο σπίτι ενώ οι κηδείες έγιναν πολύ γρήγορα και κανείς στη περιοχή δε θέλησε να ξαναφέρει το θέμα στην επιφάνεια…

Ο φάρος του Eilean Mor

Ήταν 26 Δεκεμβρίου του 1900 όταν ένα πλοίο με προμήθειες προσάραξε στο νησί Eilean Mor. Οι τρείς φαροφύλακες οι οποίοι ήταν και οι μόνοι κάτοικοι του νησιού δεν εμφανίσθηκαν ποτέ. Ο καπετάνιος πάτησε τη κόρνα του πλοίου και άναψε μια φωτοβολίδα μήπως τον δουν οι φαροφύλακες. Κανένας δεν εμφανίστηκε όμως και έστειλε πάνω στο φάρο τον αντικαταστάτη φαροφύλακα που είχε στο πλοίο του, τον Joseph Moore. Ο Moore δήλωσε μετέπειτα πως μέχρι να φτάσει στο φάρο τον είχε κυριεύσει ένα αίσθημα απόλυτου τρόμου. Η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη, τα δύο από τα τρία αδιάβροχα έλειπαν και όταν μπήκε στη κουζίνα παρατήρησε το μισοτελειωμένο φαγητό, την αναποδογυρισμένη καρέκλα και το σταματημένο ρολόι στο τοίχο.

Στο νησί κατέφθασε ειδική ομάδα προκειμένου να ερευνήσει τι είχε συμβεί η οποία και βρήκε το ημερολόγιο συμβάντων του φάρου στο οποίο είχαν καταγραφεί ισχυρότατοι άνεμοι και καταιγίδες. Ο φαροφύλακας που κατέγραφε είχε σημειώσει ότι ο ένας του συνάδελφος έκλαιγε κατά τη διάρκεια της φοβερής καταιγίδας και ότι μετά από λίγες μέρες ο καιρός καλυτέρεψε και όλα ήταν εντάξει. Το Eilean Mor ήταν ορατό από το κοντινό νησί Lewis από το οποίο ποτέ δεν παρατηρήθηκαν καταιγίδες στη περιοχή εκείνες τις ημέρες που έγραφε το ημερολόγιο…

Τα φώτα του Hessdalen

Ήταν ένα βράδυ σαν όλα τα άλλα όταν το 1997 ο Harald Dale που είχε κατασκηνώσει στη Νορβηγία με την οικογένεια του είδε ξαφνικά στον ουρανό τρία φώτα να τρεμοπαίζουν και φώναξε την οικογένεια του από τις σκηνές έντρομος. Μετά από λίγα λεπτά τα φώτα εξαφανίστηκαν. Τα περιστατικά με ανθρώπους που είδαν αυτά τα φώτα στον ουρανό του Hessadalen είναι πολλά ιδιαίτερα την δεκαετία του 90.Οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα καταλήξει από τι προκαλείται αυτό το φαινόμενο…

Shanyna Isom

Μια κρίση άσθματος οδήγησε το 2009 την Shanyna Isom στο νοσοκομείο. Η αντιμετώπιση της κατάστασης της περιελάμβανε την χορήγηση φαρμάκων. Λίγο καιρό αργότερα η Shanyna άρχισε να έχει φαγούρα σε όλο της το σώμα ενώ τα πόδια της άρχισαν να μελανιάζουν. Το πιο περίεργο όμως ήταν ότι άρχισε να βγάζει καύκαλα ενώ έχανε και κιλά. Σε νοσοκομείο της Βαλτιμόρης που επισκέφθηκε ερευνητές της είπαν πως υποφέρει από μια κατάσταση που την κάνει να αναπτύσσει 12 φορές περισσότερα δερματικά κύτταρα από ότι τρίχες με αποτέλεσμα να γεμίζει «νύχια» που μοιάζουν με μικρά λέπια αντί για τριχοφυΐα. Μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί εξήγηση για την κατάστασή της…

Πηγή: newsbeast

Διαβάστε περισσότερα »

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ θαύμα στον τάφο του Γέροντα Παϊσιου...

Πιστός αφηγείται θαύμα που βίωσε...

Ο ίδιος ισχυρίζεται πως η "παρουσία" του Γέροντα Παϊσιου του άλλαξε τη ζωή. Κάνει λόγο για θαύμα. Εξιστορείται το γεγονός και αφήνουμε στη κρίση σας τα υπόλοιπα.

"Από τα δώδεκα μου χρόνια υπέφερα από δαιμόνιο. Η ζωή μου είχε γίνει μαρτύριο. Μετά τους εξορκισμούς που μου διαβάζανε αισθανόμουν σαν να με είχαν δείρει.

Το Α' Σάββατο των νηστειών, το έτος 1995, ο πνευματικός μου προγραμμάτισε να κάνουμε αγρυπνία στην Σουρωτή.

Πριν ξεκινήσουμε, αισθάνθηκα άγριο πόλεμο. Σε όλη την αγρυπνία δεν αισθάνθηκα καθόλου νύστα. Ήμουν στο κέντρο της Εκκλησίας κάτω και γύρω-γύρω μοναχές. Τελείωσε η αγρυπνία και άρχισαν να διαβάζουν αγιασμό. Αγρίεψα πολύ. Με πήγαν να φιλήσω τα λέιψανα του Αγίου Αρσενίου.
Ήταν η πρώτη φορά, το λέω και ανατριχιάζω, που αισθάνθηκα και σωματικά κάψιμο. Στο τέλος γύρισα και είπα "Παΐ., Παΐ.". Με ρώτησε η Ηγουμένη : "Παΐσιος;" και κούνησα καταφατικά το κεφάλι μου. Τότε αγρίεψα πάρα πολύ, άρχισα να τσιρίζω, με πήγαν στον τάφο, και εκεί φώναξα τρεις φορές "Άγιος".

Ενώ ήθελα και προσπαθούσα να φύγω με πιάσανε και... με το ζόρι με ξαπλώσανε στον τάφο του Γέροντα ανάσκελα. Είδα τότε το γέροντα να ανασηκώνεται από τη μέση και πάνω σαν να ξυπνά από ύπνο, όχι σαν νεκρός. Ήταν ακριβώς ο ίδιος με τα γένια και τα ράσα του. Ήταν θέμα δευτερολέπτου. Με ακούμπησε με το χέρι του στο μέτωπο και την ίδια στιγμή είδα να βγαίνει μαύρος καπνός από το στόμα μου. Ηρέμησα παντελώς, αλλά ο σωματικός πόνος δεν έφυγε αμέσως. Κοιμήθηκα και από τον πόνο ξυπνούσα λέγοντας "Πονάω πολύ".

Επί σαράντα μέρες όμως ένοιωθα μια τέτοια χαρά, που από την χαρά μου έκλαιγα. Ίσως να ήταν παράτολμο αυτό που είπα : "Θεέ μου, έστω και μια ολόκληρη ζωή να βασανίζομαι όπως πρώτα, φθάνει να αισθανθώ πάλι, έστω και για ένα λεπτό αυτή την χαρά".

Διαβάστε περισσότερα »

Όταν έρθει η Μόρα στον ύπνο σας…

Ένα φαινόμενο μεταξύ φυσικού και μεταφυσικού, που ζητά εξηγήσεις εδώ και χρόνια “φωτίζεται” σιγά-σιγά μέσα από την προσέγγιση του ερευνητή Τζόναθαν Μπράιτ. 

Μετά από το Α’ μέρος της συνέντευξής του στον Γιάννη Μούτσο ( “Μόρα: ο νυχτερινός επισκέπτης που σκορπά τον τρόμο)”, ακολουθούν κάποιες πρακτικές οδηγίες για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

“Πώς θα καταλάβω ότι δέχομαι την επίθεση της Μόρας;”

“Η επιστήμη μπορεί να λέει «η μόρα είναι αυτό μόνο όταν έχεις πέσει για ύπνο». Να μην δέχεται ότι το άλλο είναι μόρα, ενώ έχει όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά.

Έγκειται στον κάθε ερευνητή ουσιαστικά να αποδεχτεί ποια από τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν αυτό το φαινόμενο είναι κύρια και ποια είναι δευτερεύοντα. Αυτό έχει συμβεί μέχρι στιγμής και στην οποιαδήποτε βιβλιογραφία ή σε οποιοδήποτε ερευνητή που διερευνά αυτό το φαινόμενο.

Υπάρχουν 5-6 χαρακτηριστικά:

1. αν είσαι ξαπλωμένος,
2. αν είσαι σε χαλάρωση,3. αν νοιώθεις την αίσθηση της πίεσης στο στήθος,
4. αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να αναπνεύσεις,
5. να μην μπορείς να κουνηθείς που είναι το βασικότερο όλων – η ακινητοποίηση της στιγμής
6. και βέβαια οι εικόνες που βλέπεις ή όλες αυτές οι αισθήσεις που αφορούν αυτό το θέμα.
“Η μυστική δύναμη πίσω από την μόρα”

“Έχω καταλήξει μέσα από την έρευνά μου ότι πολλά διαφορετικά φαινόμενα μεταξύ τους, όπως είναι η Μόρα, όπως είναι τα πόλτεργκάϊστ και διάφορες άλλες περιπτώσεις, ακόμα και οι δαιμονισμοί, σχετίζονται με τη Σκιά.

Αυτή είναι μια δύναμη η οποία γίνεται αντιληπτή από τον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Ένας πολύ συχνός και συνήθης τρόπος είναι η Μόρα. Αλλά εκτός από αυτό γίνεται αντιληπτή και με άλλους τρόπους όπου η παράδοση ή η επιστήμη, επειδή συνηθίζουν να κατηγοριοποιούν τα φαινόμενα δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι τα καταλαβαίνουν ώστε να νοιώσουν ότι δεν τους είναι κάτι τελείως άγνωστο, βάζουν αυτές τις διακρίσεις.

Στην ουσία υπάρχει το ερέθισμα, υπάρχει η δύναμη που γεννάει αυτό το ερέθισμα. Αν μου συνέβαινε όρθιος και σηκωνόντουσαν και κυκλοφορούσαν αντικείμενα στον αέρα θα έλεγα « είναι ένα δαιμονικό πνεύμα πολτεργκάϊστ».

“Η Σκιά…”

“Πρόκειται για ένα ον που έχει συγκεκριμένη βούληση και συγκεκριμένο στόχο. Είναι μια δύναμη που μπορεί με πολύ ζωώδη ένστικτα να κινείται και να έρχεται σε επαφή με τον άνθρωπο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Εκείνο που αντλεί από τον άνθρωπο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ενέργεια, ουσιώδης ενέργεια.

Για τον λόγο αυτό πολλά θύματα της μόρας ξυπνούν και νοιώθουν ότι είναι πάρα πολλοί κουρασμένοι, σαν να έσκαβαν όλη την νύχτα. Το μαρτυρούν! Και βέβαια ο τρόμος, ο οποίος νοιώθουνε τη στιγμή εκείνη, οδηγεί σε απώλεια αυτής της τόσο πολύτιμης ουσίας, της ζωτικής ενέργειας του ανθρώπου. Το χειρότερο που πρέπει να κάνει κανείς σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να φοβάται, να τρομάζει, γιατί αυτός ο πανικός είναι εκείνος που ευνοεί τέτοιες καταστάσεις”.
“Πώς θα αντιμετωπίσω την Μόρα;”

” Η αντιμετώπιση γίνεται συνήθως ενστικτωδώς και αυθόρμητα. Αυτό που πολύ συχνά καταμαρτυρείται είναι ότι όταν κανείς νοιώσει ότι φτάσει στο έπακρο, εκεί που δεν αντέχει, φοβάται ότι θα πεθάνει, καταπιεσμένος, δεν μπορεί να κουνηθεί, έχει πανικοβληθεί, λέει μια προσευχή και εκεί λύνεται ο πολιορκητικός κλοιός. Πιστεύω ότι αυτό λειτουργεί, επειδή ακριβώς το άτομο επικεντρώνει όλη του τη δύναμη της αντίστασης πάνω σε ένα σύμβολο που εκείνη τη στιγμή είναι η προσευχή.

Πολύ συχνά μπορεί να είναι το «Ιησούς Χριστός νικά και όλα τα κακά σκορπά». Πάρα πολλές φορές το έχω ακούσει αυτό στις εκατοντάδες μαρτυρίες που έχω ακούσει για τέτοια περιστατικά. Περισσότερο αυτό που βοηθάει είναι ένα σύμβολο στο οποίο μπορεί κανείς να εστιάσει και να επικεντρωθεί τη συγκεκριμένη στιγμή με όλη του τη συνείδηση. προβάλλοντας αυτή την αντίσταση. Αυτό είναι κάτι που αποδεσμεύει τον μάρτυρα εκείνη τη δεδομένη στιγμή”.

“Πιο “εύκολοι” στόχοι της Μόρας, τα παιδιά”

” Περισσότερο επιρρεπείς είναι τα παιδιά, με την έννοια ότι είναι πιο ευάλωτα. Από πολύ μικρά ηλικία τα παιδιά έχουν τέτοιες εμπειρίες. Οι μεγάλοι, δεν δίνουν μεγάλη βάση σε αυτές τις μαρτυρίες, παρόλο που εκείνοι όταν ήταν παιδιά είχαν αντίστοιχες εμπειρίες και αυτό είναι κάτι που ξεχνιέται.

Καθώς το άτομο μεγαλώνει εισέρχεται μέσα σε ένα σύστημα που ουσιαστικά περιορίζει την αντιληπτική ικανότητα και το κάνει να συντονίζεται με συγκεκριμένες συχνότητες και να μειώνει το εύρος του πεδίου της πραγματικότητάς του.

Τα παιδιά έχουν πάρα πολλές ανοιχτές συχνότητες, επειδή είναι πιο ανοιχτά. Συνεπώς έχουν πολύ περισσότερες τέτοιες εμπειρίες. Αυτό δεν αποκλείει τους ενήλικες οι οποίοι έχουν τέτοιες εμπειρίες. Μπορεί να συμβεί σε άτομο ηλικίας 30-40 χρονών, δεν έχει σημασία”.

Διαβάστε περισσότερα »

Μυστήριο στην Αίγυπτο: Μούμια που μοιάζει με εξωγήινο θάφτηκε με τιμές Φαραώ! (Βίντεο)

Το εύρημα ανακαλύφθηκε σε έναν τάφο στην περιοχή Λαχούλ της Αιγύπτου από τον καθηγητή Βίκτορ Λούμπεκ του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια…

Ο Αμερικανός καθηγητής είπε ότι εντοπίστηκε σε μια μικρή πυραμίδα κοντά στην πυραμίδα του Φαραώ Σενουσρέτ Β΄.

«Η μούμια μοιάζει σαν πλάσμα εξωγήινο και χρονολογείται πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, δείχνει σαν ένα ανθρωποειδή. Έχει μεγάλο κεφάλι, μεγάλα μάτια και ένα μικρό και λεπτό σώμα», δήλωσε μια πηγή από την Αίγυπτο η οποία έχει δώσει λεπτομέρειες αλλά και φωτογραφίες από την παράξενη μούμια- διατηρώντας, όμως, την ανωνυμία.

Ο καθηγητής Victor Lubek πιστεύει ότι το λείψανο μουμιοποιήθηκε προσεχτικά και αποθηκεύθηκε στην πυραμίδα και αυτό δηλώνει ότι ο αποθανών είχε περάσει από όλες τις τελετές και τις διαδικασίες που ακολουθούνται μετά το θάνατο στην αρχαία Αίγυπτο.

«Το σώμα του νεκρού θάφτηκε με μεγάλο σεβασμό και φροντίδα και συνοδεύεται από μια σειρά παράξενων αντικειμένων.

Υπάρχουν επιτύμβιες επιγραφές, που υποδεικνύουν ότι αυτός ήταν σύμβουλος του Φαραώ και έφερε το όνομα Οϊρούνετ που θα πει ‘Αστήρ’ ή ότι «προήλθε από τα αστέρια».

Γύρω από το σώμα του βρέθηκαν αντικείμενα τα οποία οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να τα προσδιορίσουν», είπε ο καθηγητής.

Διαβάστε περισσότερα »

Εξωγήινοι προσγειώθηκαν στο βουνό Capilla del Monte; (Βίντεο)

Το συμβάν κατέγραψαν δύο κοpίτσια.

Δείτε το βίντεο:

Διαβάστε περισσότερα »

Μια παράξενη ιστορία: Έρχομαι από τον άλλο κόσμο…

Η ιστορία που ακολουθεί πρόκειται για ένα αληθινό περιστατικό που συνέβη στον γνωστό συγγραφέα και αγιογράφο, Φώτη Κόντογλου.

“Ένα βράδυ, τήν Δευτέρα τού Πάσχα, τού έτους 1964… , περασμένα μεσάνυχτα, λίγο πρίν κοιμηθώ, βγήκα στο μικρό περιβολάκι που έχουμε πίσω από το σπίτι μας, και στάθηκα γιά λίγο, κοιτάζοντας τον σκοτεινό ουρανό με τ΄ άστρα.

Ένας αγιασμένος γέροντας, μου είχε πεί μια φορά, πως γύρω από αυτές τις ώρες ανοίγουν τα ουράνια…

Θα στεκόμουνα εκεί πέρα μονάχος ως το ξημέρωμα. Σαν να μην είχα σώμα, μήτε κανένα δεσμό με τη γή. Αλλά συλλογίστηκα μήπως ξυπνήσει κανένας μέσα στο σπίτι και ανησυχήσουνε που έλειπα, και γι’ αυτό μπήκα μέσα και ξάπλωσα.

Δε με είχε θολώσει καλά – καλά ο ύπνος, δεν ξέρω αν ήμουνα ξυπνητός ή κοιμισμένος, και βλέπω μπροστά μου έναν άνθρωπο με αλλόκοτη όψη.

Ήτανε κατακίτρινος, σαν πεθαμένος, μα τα μάτια του ήτανε ανοιχτά και μέ έβλεπε τρομαγμένος. Τό πρόσωπο του ήτανε σαν μάσκα, σαν μούμια, με το πετσί του σάν γυαλιστερό, μαυροκίτρινο, και κολλημένο στο νεκροκέφαλο με όλα τα βαθουλώματα. Κοντανάσαινε σαν λαχανιασμένος.

Στό ένα χέρι του βαστούσε κάποιο παράξενο πράγμα, που δεν κατάλαβα τι ήτανε, και με τ’ άλλο έσφιγγε το στήθος του, λές και πονούσε.

Εκείνο το πλάσμα μ’ έκανε ν’ ανατριχιάσω. Τό κοίταζα, και με κοίταζε, δίχως να μιλήσει, σαν να περίμενε να το γνωρίσω. Και στ’ αλήθεια, μ’ όλο που ήτανε τόσο αλλόκοτο, σαν να μου είπε μια φωνή στό μυαλό μου:

–Είναι ο τάδε …

Μόλις άκουσα τη φωνή, τον γνώρισα ποιός ήτανε. Τότε κι εκείνος άνοιξε το στόμα του κι αναστέναξε. Μα η φωνή του σαν να ερχότανε από πολύ μακριά, σα να ‘βγαινε από κανένα βαθύ πηγάδι.

Έβλεπα πως βρισκότανε σε μια μεγάλη αγωνία. Τα χέρια του, τα πόδια του, τα μάτια του, όλα φανερώνανε πως βασανιζότανε. Απάνω στην απελπισία μου, πήγα κοντά του να τον βοηθήσω, μα εκείνος μου έκανε νόημα με το χέρι του να σταματήσω, νά μή πλησιάσω…

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ…

Άρχισε να βογκάει, με τέτοιον τρόπο, που πάγωσα. Έπειτα μου λέγει:

« Δεν ήρθα, αλλά με ” στείλανε…” Εδώ, ολοένα τρέμω! Βρίσκομαι σε μεγάλη ζάλη. Παρακάλεσε τον Θεό να με λυπηθεί. Θέλω να πεθάνω, μα δεν μπορώ.

Αχ! Όσα έλεγες Φώτη, βγήκαν αληθινά. Θυμάσαι, λίγες μέρες πριν πεθάνω, που ήρθες στο σπίτι μου και μιλούσες για θρησκευτικά; Ήτανε και δύο άλλοι φίλοι μου, άπιστοι κι αυτοί σαν κι εμένα. Εκεί που μιλούσες, εκείνοι χαμογελούσανε…

Σαν έφυγες μού είπανε:

Κρίμα, να έχει τέτοιο μυαλό ό Φώτης, και να πιστεύει στις ανοησίες που πιστεύουνε οι γριές!

Μια άλλη μέρα, σού είχα πεί, όπως και πολλές άλλες φορές:

«Βρε Φώτη, μάζευε λεφτά, θα πεθάνεις στην ψάθα. Βλέπεις εγώ, πόσα λεφτά έχω, και πάλι θέλω κι άλλα». Τότε μου είπες:

« Έχεις κάνει συμβόλαιο με τόν Χάρο πως θα ζήσεις τόσα χρόνια που θέλεις, για να καλοπεράσεις στα γηρατειά σου; »

Σου λέγω εγώ: « Θα δεις πόσο χρονών θα πάγω! Τώρα είμαι εβδομηνταπέντε. Θα περάσω τα εκατό. Έχω εξασφαλίσει τα παιδιά μου, ο γιος μου βγάζει λεφτά πολλά, την κόρη μου την πάντρεψα μ’ έναν πλούσιο από την Αβησσυνία, εγώ κι η γυναίκα μου έχουμε και παραέχουμε…

Όχι σαν κι εσένα, που ακούς αυτά που λένε οι παπάδες…

” Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών “. Τι θα βγάλεις από τα ” Χριστιανά τέλη”; Λεφτά, παρά, να έχεις στην τσέπη σου, και μη σε μέλει. Εγώ να δώσω ελεημοσύνη; Και γιατί έκανε φτωχούς ο πολυεύσπλαχνος Θεός σας; Για να τους τρέφω εγώ; Αμ βάζουνε εσάς και ταΐζετε τους τεμπέληδες, για να πάτε στον Παράδεισο… Χά ! Χά !

Εγώ ξέρεις πως είμαι γιός παπά, και τα γνωρίζω καλά αυτά τα κόλπα. Μα να τα πιστεύουνε αυτά οι μικρόμυαλοι. Όχι όμως κι εσύ Φώτη μου, που έχεις τέτοια σπουδή, και να πας χαμένος. Εσύ, όπως πάς, θα πεθάνεις πριν από μένα, θα πάρεις στον λαιμό σου και την οικογενειά σου.

Μα εγώ, σου λέγω και σου υπογράφω, σαν γιατρός που είμαι, πως θα ζήσω εκατόν δέκα χρόνια!…».

Λέγοντας αυτά, στριφογύριζε από δώ κι από κει, σαν να ψηνότανε σε καμμιά σχάρα, βγάζοντας κάτι μουγκρίσματα από το στόμα του: « Αχ! Αχ! Ωχ! …”

Ησύχασε για λίγο και ξαναείπε:

« Αυτά έλεγα, μα σε λίγες μέρες πέθανα! Πέθανα, κι έχασα το στοίχημα!

Τι ταραχή! Τι τρομάρα τράβηξα! Σαστισμένος, μια βούλιαζα και μια ανέβαινα απάνω και φώναζα:

Έλεος! Έλεος !

Μα κανένας δε μ’ άκουγε. Ένα ρεύμα με κλωθογύριζε σαν να ήμουνα κανένα ψόφιο ποντίκι. Τι τράβηξα ως τα τώρα, και τι τραβώ. Τι αγωνία είναι αυτή! Όλα όσα έλεγες βγήκαν αληθινά. Το κέρδισες το στοίχημα!

Εγώ, τότε, που βρισκόμουνα στον κόσμο που ζεις, ήμουνα ο έξυπνος. Ήμουνα γιατρός, κι είχα μάθει να μιλώ και να μ’ ακούνε όλοι, να κοροϊδεύω την θρησκεία, να συζητώ για χειροπιαστά πράγματα…

ΕΚΕΙ ΕΣΤΙ, Ο ΒΡΥΓΜΟΣ ΤΩΝ ΟΔΟΝΤΩΝ… ( Ματθ. ιγ΄ 42 )

Τώρα όμως βλέπω πως χειροπιαστά είναι εκείνα που τα έλεγα τότε παραμύθια και χαρτοφάναρα. Χειροπιαστή είναι η αγωνία που βρίσκομαι.

Άχ! Τούτος θα είναι ο σκώληξ ο ακοίμητος, τούτος θα είναι ο βρυγμός των οδόντων…»

Απάνω σ’ αυτά, χάθηκε από τα μάτια μου, κι άκουγα μονάχα τα βογγητά του, που κι εκείνα σβήσανε σιγά – σιγά. Με πήρε λίγο ο ύπνος, μα σε μια στιγμή, κατάλαβα να με σπρώχνει ένα παγωμένο χέρι. Άνοιξα τα μάτια μου, και τον βλέπω πάλι μπροστά μου. Τούτη την φορά ήτανε ακόμα πιο φριχτός και πιο μικρόσωμος. Είχε γίνει ίσαμε ένα μικρό παιδάκι, μ’ ένα μεγάλο γέρικο κεφάλι, που το κουνούσε πέρα δώθε.

Άνοιξε το στόμα του και μου είπε:

«Σε λίγη ώρα θα ξημερώσει και θα ‘ρθουνε να με πάρουνε, εκείνοι που με στείλανε…» Του λέγω:

« Ποιοί σε στείλανε»;

Είπε κάτι μπερδεμένα λόγια δίχως να καταλάβω τίποτα. Ύστερα μου λέγει:

« Εκεί που βρίσκομαι, είναι κι άλλοι πολλοί από εκείνους που σε περιπαίζανε για την πίστη σου, και τώρα καταλάβανε πως οι εξυπνάδες δεν περνούνε παραπέρα από το νεκροταφείο. Είναι και κάποιοι άλλοι που τους έκανες καλό, κι αυτοί σε κακολογούσανε. Κι όσο τους συγχωρούσες, τόσο αυτοί γίνονταν χειρότεροι.

Γιατί ο πονηρός άνθρωπος αντί να τον κάνει η καλοσύνη να χαίρεται, αυτός πικραίνεται, επειδή τον κάνει να νιώθει τον εαυτόν του νικημένο.

Τούτοι εδώ, βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση από μένα, και δεν μπορούνε να βγούνε από την σκοτεινή φυλακή τους για να έρθουνε να σε βρούνε, όπως έκανα εγώ. Βασανίζονται πολύ σκληρά, γιατί δέρνονται με την μάστιγα της αγάπης, όπως έλεγε ένας άγιος…

»Πόσο αλλιώτικος είναι ο κόσμος από ό,τι τον βλέπαμε! Ανάποδος από την έξυπνη αντίληψη μας. Τώρα καταλάβαμε πως η εξυπνάδα μας ήτανε βλακεία, οι κουβέντες μας πονηρές μικρολογίες, κι οι χαρές μας ψευτιά και απάτη.

»Εσείς που έχετε στην καρδιά σας τον Χριστό, και που για σάς ο λόγος Του είναι αλήθεια, η μοναχή αλήθεια, εσείς κερδίσατε το Μεγάλο Στοίχημα, που μπαίνει ανάμεσα στους πιστούς και στους άπίστους, αυτό το στοίχημα που το έχασα εγώ ο ελεεινός, και χάθηκα, και τρέμω κι αναστενάζω, και δεν βρίσκω ησυχία.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Το μυστήριο με τις γραμμές της Νάσκα… «βαθαίνει»

Το μυστήριο με τις γραμμές της Νάσκα, που βρίσκονται λαξευμένες κάπου στην περουβιανή έρημο, φαίνεται ότι εντείνεται μετά και από την αποκάλυψη νέων γεωγλυφικών, τα οποία ήρθαν για πρώτη φορά το φως.

Τα αρχαία αυτά σχέδια ανακάλυψε και πάλι ένας πιλότος. Εκτείνονται σε μήκος 60 μέτρων και μοιάζουν σαν ένα φίδι και ένα άλλο ζώο που θυμίζει λάμα, επάνω από ένα σχέδιο που μοιάζει με πτηνό.

Οι νέες αυτές γραμμές «ενώνονται» με τα υπάρχονται γεωγλυφικά (ένα σκυλί, ένα κολιμπρί, έναν κόνδορα και μια μαϊμού), τα οποία οι ειδικοί εκτιμούν ότι σχεδίασαν οι αρχαίοι πολιτισμοί της περιοχής, ανάμεσα στον 1ο και 6ο αιώνα.

Την ανακάλυψη έκανε ο πιλότος Eduardo Herrán Gómez de la Torre, ενώ πετούσε επάνω από τους λόφους El Ingenio Valley και Pampas de Jumana, σύμφωνα με δημοσίευμα στην ιστοσελίδα της El Comercio.

Οι αρχαιολόγοι προσπαθούν τώρα να επιβεβαιώσουν την αυθεντικότητα των νέων γεωγλυφικών.

Οι Γραμμές της Νάσκα εντοπίστηκαν πρώτη φορά από τον αέρα το 1939, και πάλι από έναν πιλότο ο οποίος πέταξε πάνω από αυτές τις παράκτιες ορεινές περιοχές του Περού.

Χαρακτηρίστηκαν ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ουνέσκο το 1994.

Τα γεωγλυφικά εκτείνονται σε απόσταση 80 χιλιομέτρων ανάμεσα στις πόλεις Νάσκα και Πάλπα (400 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας).

Διαβάστε περισσότερα »

Η προφητεία των Μάγιας ήρθε προ των πυλών

Πριν από 2000 χρόνια η φυλή των Μάγιας (που έχει εξαφανιστεί σήμερα) είχε δημιουργήσει ένα μοναδικό πολιτισμό στην Κεντρική Αμερική, με χαρακτηριστικά που διέφεραν εντελώς από τους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Ασίας ή της Μέσης Ανατολής.

Με γνώσεις γύρω από την αστρονομία που ακόμη και σήμερα εντυπωσιάζουν, οι Μάγιας κατασκεύαζαν πυραμίδες που τις χρησιμοποιούσαν σαν αστρονομικά παρατηρητήρια για να παρακολουθούν τους αστερισμούς και τις κινήσεις των πλανητών στον ουρανό, αλλά και τον κύκλο των ηλιακών κηλίδων.

Το μεγαλύτερο και πιο πολυσυζητημένο ωστόσο μυστήριο που μας κληροδότησαν οι Μάγιας σχετίζεται με τα περίφημα ημερολόγιά τους, που για πολλούς περιλάμβαναν μέχρι και προφητεία για το Τέλος του Κόσμου. Ως πιθανή ημερομηνία εμφανιζόταν το 2012! Για τουλάχιστον δύο χρόνια ολόκληρος ο πλανήτης ζούσε στον ρυθμό αυτής της «προφητείας», χωρισμένος σε τρία κυρίως «στρατόπεδα»:

Στο ένα ήταν οι ακραίοι που υποστήριζαν ότι η ζωή στη Γη θα τελειώσει μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012.

Στο άλλο ήταν όλοι όσοι χαρακτήριζαν «γραφικότητες», «γελοιότητες» και «θεωρίες συνωμοσίες» τα περί προφητείας των Μάγιας.

Και στη μέση ήταν εκείνοι που επέμεναν ότι κάποιο μεγάλο και ανατρεπτικό γεγονός θα συμβεί τότε και θα αλλάξει τη ζωή στον πλανήτη μας όπως την ξέραμε.

Μία από τις εκδοχές που υποστήριζαν με θέρμη οι «μετριοπαθείς» αφορούσε μία μεγάλη ηλιακή καταιγίδα που οι επιστήμονες εκτιμούσαν ότι θα κατευθυνθεί προς τη Γη το 2012 και θα προκαλούσε εκτεταμένες καταστροφές. Η NASA διέψευδε κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αυτό, οι Έλληνες και ξένοι αστροφυσικοί έκαναν λόγο για «αστειότητες» που προσφέρονταν για σενάριο ταινίας ή βιβλίο επιστημονικής φαντασίας...

Και να που σήμερα, με καθυστέρηση δύο ετών, έρχεται η αποκάλυψη του τρομακτικού μυστικού: το 2012, η Γη κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή γλίτωσε από τον όλεθρο. Έναν όλεθρο που (συμπτωματικά ή μη...) είχαν «προφητεύσει» οι Μάγιας.

Σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο και η βρετανική «Ντέιλι Μέιλ», στις 23 Ιουλίου 2012, ο Ήλιος, μετά από μία εκτίναξη στεμματικής μάζας, έστειλε προς την κατεύθυνση του πλανήτη μας μια πανίσχυρη μαγνητική «καταιγίδα», με ταχύτητα 3.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, η οποία πέρασε «ξυστά» από τον στόχο της, δηλαδή τη Γη!

Επρόκειτο για την ισχυρότερη ηλιακή καταιγίδα των τελευταίων 150 ετών και η ισχύς της ήταν τέτοια που θα μπορούσε να δημιουργήσει ανυπολόγιστες καταστροφές στον σύγχρονο πολιτισμό. «Αν η ηλιακή έκρηξη είχε συμβεί μόνο μια εβδομάδα νωρίτερα, η Γη θα είχε βρεθεί ακριβώς στη γραμμή του πυρός», δήλωσε ο καθηγητής ατμοσφαιρικής και διαστημικής φυσικής του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Ντάνιελ Μπέικερ και πρόσθεσε: «Είμαι πεπεισμένος περισσότερο από ποτέ ότι η Γη και οι κάτοικοί της ήταν απίστευτα τυχεροί, όταν συνέβη η ηλιακή έκρηξη του 2012. Αν είχαμε χτυπηθεί, ακόμη θα μαζεύαμε τα κομμάτια».

Του Κώστα Χαρδαβέλλα

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Έκανε βόλτα σε πάρκο και είδε μια περίεργη μορφή από πίσω του! (Βίντεο)

Την ώρα που έκανε βόλτα σε ένα έρημο πάρκο ένας χρήστης στο διαδίκτυο κατέγραψε με την κάμερά του την αντανάκλαση ενός φαντάσματος σε έναν καθρέφτη, που ήταν πεταγμένος.

Ο χρήστης του YouTube έκανε βόλτα όταν είδε μια ανατριχιαστική φιγούρα, που μοιάζει με κοπέλα, από πίσω του.

Άγνωστο το πότε ακριβώς και το που καταγράφηκε το συγκεκριμένο βίντεο το οποίο έχει χιλιάδες views μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.

Πάντως πολλοί χρήστες εκφράζουν την αμφιβολία τους για το αν είναι αυθεντικό και τονίζουν ότι πρόκειται για σκηνοθετημένο περιστατικό.

Δείτε το βίντεο και τα συμπεράσματα δικά σας:

Διαβάστε περισσότερα »

«Δαιμονισμένοι» στο νοσοκομείο αφού έπαιξαν με τον πίνακα των πνευμάτων (Βίντεο)

Τρεις Μεξικανοί μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο αφού «έπαιξαν» με το Ouija board, γνωστό και ως «πίνακας των πνευμάτων».

Η Alexandra Huerta, ο αδερφός της Sergio και ο ξάδερφός τους Fernando Cuevas προσπάθησαν να επικοινωνήσουν, όπως αναφέρει η Mirror, με τα πνεύματα των νεκρών μέσω του γνωστού πίνακα.

Ωστόσο μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, με σημάδια προσωρινής κόφωσης και παραισθήσεις, ενώ η 22χρονη κοπέλα γρύλιζε, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.

Τα τρία νεαρά παιδιά από το χωριό San Juan Tlacotenco του Μεξικό θέλησαν να δοκιμάσουν τον «πίνακα των πνευμάτων».

Στιγμές αφού τον χρησιμοποίησαν, έπεσαν κάτω δείχνοντας σημάδια «δαιμονισμού», όπως αναφέρεται.

Τα τρία παιδιά μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο της πόλης Tepoztlan, ενώ γιατρός χαρακτήρισε την ιατρική της περίθαλψη ως «πολύπλοκη».

«Έμοιαζαν σαν να ήταν σε κατάσταση ύπνωσης, με σπασμούς, παραισθήσεις και απώλεια ακοής», ανέφερε ο γιατρός.

Όπως σημειώνει η Mirror οι πρώτες βοήθειες έφτασαν στο σημείο, αφού οι συγγενείς των παιδιών απευθύνθηκαν σε ιερέα της περιοχής ο οποίος αρνήθηκε να διετελέσει εξορκισμό επειδή τα παιδιά δεν πήγαιναν συχνά στην εκκλησία του.

Δείτε το βίντεο:

Διαβάστε περισσότερα »

Το μυστήριο του 1959 με το θάνατο 9 πεζοπόρων Ρώσων που ακόμα και σήμερα παραμένει ανεξήγητο! Διαβάστε την απίστευτη ιστορία που προκαλεί χιλιάδες ερωτηματικά...

Το περιστατικό με την ονομασία "Πέρασμα Dyatlov" είναι ένα σπάνιο και μυστηριώδες μυστήριο στην ιστορία της Ρωσίας.

Εννέα έμπειροι πεζοπόροι πέθαναν στο βουνό κάτω απο ανεξήγητες αιτίες.

Είναι μια ιστορία για την οποία υπάρχουν άπειρες θεωρίες συνομοσίας ως προς το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί στους εννέα νεαρούς μαθητές που έκαναν τις διακοπές του για σκι στα Ουράλια Όρη της Ρωσίας.

Ποτέ δεν επέστρεψαν και όταν τα σώματά τους βρέθηκαν ημέρες αργότερα, πέντε από αυτούς είχαν παγώσει μέχρι θανάτου και τέσσερις είχαν μυστηριώδη τραυματισμούς. Απο τον ένα νεαρό έλειπε η γλώσσα, ενώ άλλος βρέθηκε με σπασμένο το κεφάλι. Όλοι φαινεται ότι αντιμετώπισαν τον τρόμο στη μέση της νύχτας λίγο εξω απο την κατασκήνωση τους αφού άφησαν πίσω τους τα τρόφιμα, τα σκι τους τα ζεστά παλτά τους και έτρεξαν προς ένα πυκνό δάσος κάτω από μια χιονισμένη πλαγιά. Εκεί οι πιθανότητες επιβίωσής τους ήταν ελάχιστες με τις θερμοκρασίες να αγγίζουν τους -30 ° C . Οι ερευνητές για την υπόθεση που κατενόμασαν την η αιτία του θανάτου ως "μια συναρπαστική άγνωστη δύναμη". Η υπόθεση κατεχωρήθηκε ως άκρως απόρρητη και έκλεισε.

" Αν είχα την ευκαιρία να ζητήσω κάτι από τον Θεό θα ήταν να μπορώ να του θέσω μόνο ένα ερώτημα, το οποίο θα ήταν: «Τι πραγματικά συνέβει στους φίλους μου εκείνο το βράδυ» », λέει ο μόνος επιζών της εκστρατείας αυτής, ο Yury Yudin. Ο Yudin γύρισε τελικά πίσω λόγω έντονων πόνων στην πλάτη λίγες ημέρες πριν φτάσουν στην περιοχή κατασκήνωσης. Τι συνέβη με τους φίλους του, παραμένει ένα μυστήριο οδυνηρο ακομα και σήμερα γι 'αυτόν.

Ο Yudin και οι φίλοι του ξεκίνησαν το ταξίδι στις 23 Ιανουαρίου 1959. Το βουνό Ortoten στα Βόρεια Ουράλια ήταν ο προορισμός τους, . Ο Yury και οκτώ από τους φίλους του ήταν φοιτητές στην πόλη Ekaterinburg, στο Πολυτεχνείο Ural Polytechnic Institute βρίσκεται στην περιοχή Sverdlovsk. Οδηγήθηκαν από τον Igor Dyatlov (23ετών), ο οποίος ήταν εμπειρος στην ορειβασία, στην κατασκήνωση και στο σκι.

Η ομάδα αποτελούνταν από τους Dyatlov ,Yury Yudin, Alexander Krivonischenko (24ετών), Ζina Kolmogorova (22ετών), Yury Doroshenko (24ετών), Rustem Slobodin ( 23ετών), Ludmila Dubinina (21ετών), Alexander Kolevatov (25ετών) Nicolas Thibeaux-Brignollel (24ετών) και απο τον 37χρονο Alexander ο οποίος ήταν ο μόνος μη-σπουδαστής.

Οι μαθητές ταξιδέψαν με τρένο, αυτοκίνητο και με τα πόδια για να φτάσουν στον προορισμό τους. Ο Yudin αρρώστησε στο δρόμο και γύρισε πίσω και αυτή ήταν η τελευταία φορά που είδε ποτέ τους φίλους του στη ζωή. Το υπόλοιπο της διαδρομής τεκμηριώθηκε στα ημερολόγια και φωτογραφίες που άφησαν στον τελικό τους στρατόπεδο.

Η ομάδα πέρασε πολλές ακατοίκητες περιοχές, παγωμένες λίμνες και έφτασε στο ποτάμι Auspia όπου έστησαν την βάση. Εκεί άφησαν τα τρόφιμα και τον εξοπλισμό για το ταξίδι της επιστροφής τους. Από εκεί και πέρα, άρχισαν την αναρρίχηση προς το βουνό Otorten. Πιθανότατα λόγω κακών καιρικών συνθηκών κατέληξαν στις πλαγιές του βουνού Kholat Syakhl, στα 3,600 μέτρα υψόμετρο . Έστησαν τη σκηνή για τη νύχτα.

Μια ομάδα διάσωσης εστάλη όταν οι μαθητές απέτυχαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Οι εθελοντές βρήκαν το στρατόπεδο, αλλά η σκηνή τους ήταν μισόσκισμένη και καλυμμένη με χιόνι. Όλα τα υπάρχοντά τους ήταν εκεί, αλλά η σκηνή είχε σκιστεί απο μέσα, και είχε καθέτες τομές αρκετά μεγάλες για να περάσει ένας άνθρωπος. Έξω απο την σκηνή οι διασώστες βρήκαν ίχνη που ταιριάζαν με τα ίχνη των μαθητών.

Τα δύο πρώτα πτώματα του Yury Doroshenko και του Georgy Krivonischenko βρέθηκαν ενάμισι χιλιόμετρα από τη σκηνή. Ήταν ντυμένοι μόνο με τα εσώρουχα τους και ξυπόλητοι κάτω από ένα πεύκο κοντά στην άκρη του δάσους. Τα χέρια τους ήταν καμένα και απανθρακωμένα.

300 μέτρα πιο κάτω, βρήκαν το πτώμα του Dyatlov με την πλάτη στο έδαφος όπου κρατούσε ένα κλαδί στο ένα χέρι το οποιο έδειχνε προ την κατεύθυνση της κατασκήνωσης. 180 μέτρα περαιτέρω προς τη σκηνή, βρέθηκαν ο Rustem Slobodin ενώ η Zina Kolmogorova ήταν 150m μετά από αυτόν. Φαίνονταν να έχουν προσπαθήσει να συρθούν πίσω από τη σκηνή. Η αιτία του θανάτου, σύμφωνα με τους γιατρούς για τα πέντε θύματα ήταν ηυποθερμία. Ο Slobodin είχε ένα κάταγμα κρανίου, αλλά αυτό δεν ήταν η τελική αιτία του θανάτου.

Δύο μήνες αργότερα, βρέθηκαν τα πτώματα ακομα τέσσερων φίλων. Τα πτώματά τους βρίσκονταν κάτω από 4μέτρα χιόνι σε χαράδρα 250 μέτρων μακριά από την τοποθεσία των πρώτων πτωμάτων. Οι θάνατοι των Nicolas Thibeaux-Brignollel, Alexander Kolevatov, Ludmila Dubinina και ο Alexander Zolotaryov είχαν πολλαπλά τραυματα. Το κρανίο του Thibeaux-Brignollel είχε συντριβεί, ενώ ο Zolotaryov και η Dubunina είχαν πολλά σπασμένα πλευρά. Το παράξενο όμως είναι ότι δεν βρέθηκαν εξωτερικές πληγές στα σώματα όμως περιέργως σε κομμάτια από τα ρούχα που φορούσαν υπήρχαν υψηλότερα από τα κανονικά επίπεδα ακτινοβολίας.

Ορισμένες άλλες ανωμαλίες ήταν ότι μερικοί ήταν ντυμένοι, ενώ άλλοι ήταν σχεδόν γυμνοί. Απο το σώμα της Dubinina έλειπαν τα μάτια και η γλώσσα της.

Η έρευνα έκλεισε μετά απο ένα μήνα και τα αρχεία που φυλάσσονται σε ένα μυστικό αρχείο. Η περιοχή για τρία χρόνια μετά το περιστατικό ήταν απαγορευμένοι προς άπαντες!

Μισό αιώνα μετά διαφορετικές θεωρίες έχουν βγεί στην δημοσιότητα συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσης από μια εχθρική φυλή ή απο κάποιους εγκληματίες, χιονάνθρωπους , εξωγήινους ακόμα και μιας μυστικής στρατιωτικής τεχνολογίας.

Εμείς μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ τι συνέβη σε αυτά τα βουνά και το μυστήριο σχετικά με το βουνό των νεκρών θα εξακολουθεί να υπάρχει να παραμένει άλυτο και τόσο ενδιαφέρον όσο ποτέ.

Διαβάστε περισσότερα »

Ένα από τα φοβερότατα θαύματα του Ταξιάρχη Μανταμαδου!

Ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό στή μακρινή χώρα κάτω, στο Σουδάν. Στό αεροδρόμιο της πρωτεύουσας παρατηρείτο μια ασυνήθιστη κίνηση. Εκτός των κανονικών δρομολογίων, ανέμελα νιάτα, μαθητές, με τους εκδρομικούς σάκους των, είχαν γεμίσει τις αίθουσες του αερολιμένα. 

Μια σχολική εκπαιδευτική, αεροπορική εκδρομή, είχε προγραμματιστεί για την ημέρα αυτή. Σχολικά τραγούδια και χαρούμενες φωνές έσπαγαν το μονότονο βουητό των αεροπλάνων, που απογειωνόταν και προσγειωνόταν εις τον αερολιμένα. Και ξάφνου τα μικρόφωνα ανήγγειλαν;...

«Οι εκδρομείς και οι κύριοι συνοδοί αυτών να επιβιβαστούν εις το σκάφος.

Το σκάφος σε 5 λεπτά απογειώνεται». Ένας χείμαρρος από νέα παιδιά όρμισε στον αερολιμένα και κατευθύνθηκε προς το αεροσκάφος. Σέ τρία λεπτά όλα ήταν έτοιμα για την απογείωση.

Ο Κυβερνήτης, ένας αθλητικός νέος, πού δεν απείχε πολύ στην ηλικία από τους νέους επιβάτες του, αλλά αριστούχος και ίσως ο καλύτερος και ο πλέον δοκιμασμένος της Εταιρείας, τους καλωσόρισε στο σκάφος και τους υποσχέθηκε ένα ωραίο ταξίδι. Όλα ήταν έτοιμα. Ο Κυβερνήτης έριξε μια -τυπική- τελευταία ματιά στά όργανα του σκάφους, δια του ασυρμάτου είπε στό κέντρο το «Οκέϋ» καί έβαλε σε κίνηση τους κινητήρες. Το κέντρο του είπε τις τελευταίες πληροφορίες της μετεωρολογικής υπηρεσίας, πού ήταν πάρα πολύ καλές και του ευχήθηκε καλό ταξίδι.

Σέ δύο λεπτά το αεροπλάνο φιλούσε για τελευταία φορά τη γη και ορμούσε με δύναμη στους αιθέρες, σαν ένα μεγάλο αρπακτικό πουλί, για να καταβροχθίσει την απόσταση των 500 μιλίων πού τους χώριζε με το αεροδρόμιο του προορισμού τους.

Το αεροσκάφος είχε διανύσει περίπου τα 100 μίλια και όλα έδειχναν ότι συμβάλλουν εις ένα ωραίο αεροπορικό ταξίδι, μέσα σε ένα καταγάλανο ουρανό. Οι επιβάτες δε, χόρταιναν να απολαμβάνουν το ωραίο θέαμα πού τους προσέφερε το μεγάλο ύψος. Κάτω από τα πόδια τους ένας πελώριος ανάγλυφος χάρτης, ζωντανός, με χωριά, βουνά, ποταμούς και πεδιάδες απλωνόταν.

Η αεροσυνοδός δεν έπαυε να τους ξεναγεί και να τους ενημερώνει συνεχώς. Ο Κυβερνήτης έπαιρνε σειρά στο δικό του μικρόφωνο για να πιάσει συζήτηση με τους επιβάτες και να τους λέει τα μυστικά του αεροπλάνου και της τεχνικής του. Ήταν πράγματι ένα υπέροχο ταξίδι. Ο Κυβερνήτης άνοιξε τον ασύρματο και ζήτησε από το κέντρο το στίγμα του και τον καιρό.

Αυτό με την σειρά του, του απάντησε και τον πληροφόρησε ότι μέχρι τέλους του ταξιδιού τους δεν προβλέπεται καμιά αλλαγή του καιρού. Έκλεισε τον ασύρματο και ζήτησε με το μικρόφωνο να μιλήσει με τους επιβάτες, όταν εμπρός του διέκρινε ένα κατάμαυρο σύννεφο. Έκλεισε το μικρόφωνο και έσφιξε το πηδάλιο να οδηγήσει το σκάφος κάτω από το σύννεφο και να μη χάσουν οι επιβάτες την οπτική επαφή τους με τη γη.

Ήταν κάτω από το σύννεφο όταν εμπρός του εμφανίστηκε δεύτερο, πλέον κατάμαυρο, με βροντές και αστραπές. Είχε πέσει σε καταιγίδα! Έδωσε ύψος στο σκάφος για να ξεφύγει, το ρολόι έδειχνε 8.000 πόδια, η καταιγίδα όμως δεν σταματούσε. Έδωσε και άλλο ύψος. Το ρολόι έδειχνε 10.000 πόδια, το μάξιμουμ της αντοχής του αεροπλάνου του, οι επιβάτες άρχισαν να θορυβούνται.

Η ορατότης ήταν μηδέν. Το χαλάζι κτυπούσε σαν σφαίρες στα παράθυρα του σκάφους. Οι κεραυνοί και οι αστραπές φώτιζαν μόνον τον ουρανό σαν εχθρικό πυροβολικό που προσπαθούσε να τους καταρρίψει. Η αεροσυνοδός προσπαθούσε με ψυχραιμία να τους καθησυχάσει.

Το σκάφος σαν παιχνιδάκι μέσα στην φοβερή αγκαλιά της καταιγίδας, άρχιζε να τρίζει και το ρολόι έδειχνε 12.000 πόδια. Ο Κυβερνήτης ψύχραιμος άρχισε να κατεβάζει το σκάφος χαμηλά. 8.000πόδια, 6,000 πόδια, 5.000 πόδια, 4.000 πόδια, 3.000 πόδια, 2.000 πόδια, η ίδια κατάστασις! Στό φόβο μήπως προσκρούσει σε καμιά κορυφή βουνού, άρχισε πάλι να ανεβαίνει.

Φτάνει στα 8.000 πόδια και ανοίγει τον ασύρματο να μάθει από τον πύργο ελέγχου το στίγμα του, πού βρίσκεται και να τους πληροφορήσει ότι έχει πέσει σε καταιγίδα, παρά τις καλές μετεωρολογικές ειδήσεις, αλλά διαπίστωσε ότι δεν λειτουργεί. Άνοιξε αμέσως το ραδιόφωνο, η ίδια σιγή. Ένα κρύο χέρι έσφιξε την καρδιά του. Άνοιξε το χάρτη και προσπάθησε μόνος του να προσδιορίσει τη θέση του.
Μάταιος κόπος. Με την προσπάθεια να ξεφύγει από την καταιγίδα είχε χάσει τον προσανατολισμό του. Στά μάτια του συγκυβερνήτου του άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια του πανικού.

Ο Κυβερνήτης διάβασε μέσα στα μάτια του βοηθού του την αγωνία καί πριν του μιλήσει έκαμε ακόμα μία προσπάθεια με τον ασύρματο και το ραδιόφωνο. Μάταιος κόπος, η μεγάλη καταιγίδα παραδόξως τα είχε καταστρέψει! Προσπάθησε πάλι με τον χάρτη, το αυτό αποτέλεσμα. Σέ παρόμοιες καταστάσεις, το θάρρος και η ψυχραιμία του Κυβερνήτου, φέρουν καλά αποτελέσματα.

Γύρισε στον συγκυβερνήτη του που τον κοίταζε ακίνητος, μαρμαρωμένος καί του ζήτησε ψυχραιμία, διότι η κατάστασή τους είναι πολύ κρίσιμη και πρέπει να αποφευχθεί ο πανικός των επιβατών. Ο πανικός όμως δεν απείχε πολύ από τους επιβάτες. Η αεροσυνοδός μη ξέροντας απολύτως την κρισιμότητα της κατάστασης, κατέβαλε κάθε φιλότιμη προσπάθεια να τους καθησυχάσει.

Πράγματι, η κατάσταση ήταν πάρα πολύ κρίσιμη. Ο κυβερνήτης, χωρίς προσανατολισμό, ασύρματο, ραδιόφωνο και στίγμα, μέσα στη φοβερή θύελλα που δεν είχε τέλος, δε μπορούσε να πιλοτάρει το σκάφος με σιγουριά. Άρχισε να κάμει κύκλους και να ανεβοκατεβαίνει, προσπαθώντας να βγει μέσα από την θύελλα. Το σκάφος τυφλά οδηγείτο από τον ψύχραιμο μέχρι στιγμής Κυβερνήτη. Όμως οι ώρες περνούσαν, θα έπρεπε να είχαν προσγειωθεί προ δυόμισι ώρες περίπου και ακόμη βρισκόταν στα ύψη. Τα καύσιμα άρχισαν να λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Καμιά βοήθεια, κανένα φωτεινό σημείο. Οι επιβάτες γνωρίζοντας εκ των προτέρων το χρόνο πού εχρειάζετο το ταξίδι τους και βλέποντας ότι έχουν καθυστερήσει πάρα πολύ, ξέσπασαν σε κλάματα και υστερισμούς, Ακόμη και η αεροσυνοδός έχασε τον έλεγχό της και δεν μπορούσε να προσφέρει καμιά βοήθεια στους επιβάτες.

Μάταια ο κυβερνήτης προσπαθούσε με το μικρόφωνο να τονώσει το ηθικό τους. Ο συγκυβερνήτης, ένα ράκος, ανίκανος να προσφέρει την παραμικρή βοήθεια. Μέσα στην αγωνία του ο κυβερνήτης ρίχνει την ματιά του στόν πίνακα των καυσίμων. Κρύος ιδρώτας τον περιέλουσε. Είχανε δεν είχανε ακόμη 20 λεπτά καύσιμα. Από την στιγμή αυτή άρχισε να κάμπτεται και αυτός. Του ήλθε να κλάψει! Κρατήθηκε. Σχεδόν ήτανε βέβαιος για την καταστροφή. Έβαλε τον αυτόματο πιλότο, έσκυψε πάνω στο πηδάλιο και αφέθηκε στο μοιραίο.

Σάν κινηματογραφική ταινία, στις τελευταίες αυτές στιγμές, περνούσαν από το μυαλό του όλα τα γεγονότα της ζωής του, από τα παιδικά του χρόνια. Σέ μια στιγμή ταράχτηκε. Μα βέβαια. Στήν οθόνη των σκέψεων του παρουσιάστηκε η Ελλάδα, η Μυτιλήνη, η Συκαμνιά. Ήταν Έλληνας και η μητέρα του κατάγεται από την Συκαμνιά της Μυτιλήνης, Θυμήθηκε που μικρός ήλθε στην γενέτειρα της μητέρας του, στήν Συκαμνιά, να γνωρίσει τη γιαγιά του, τους συγγενείς του. Θυμήθηκε ακόμη ότι η ευσεβής μητέρα του, του μιλούσε συνεχώς για τον θαυματουργό Ταξιάρχη του Μανταμάδου. Θυμήθηκε ότι μαζί της πήγε στον Μανταμάδο μικρός, για να προσκυνήσουν την θαυματουργό εικόνα του Ταξιάρχη.

Ένοιωσε το ρίγος που τότε ένοιωσε, όταν αντίκρισε την ανάγλυφη εικόνα του Αρχαγγέλου. Στ’ αυτιά του, ζωηρά ακούγονται και τώρα τα λόγια, τότε, των γερόντων πού του έλεγαν: «ο Αράπης, παιδί μου, όταν τον καλέσεις με πίστη, (έτσι ακόμη και σήμερα λένε τον Ταξιάρχη, λόγω της μελανής εικόνας του), είναι πάντοτε κοντά σου, πρόθυμα να σε βοηθήσει, χειροπιαστά θαύματα έχουμε εμείς στους πολέμους». Αναρίγησε! Αναθάρρησε!

Πίστευσε πραγματικά στον Μεγαλόχαρο και σηκώνοντας τα χέρια του ψηλά, μέσα από την καρδιά του φώναξε με δύναμη «Ταξιάρχη μου, Αράπη μου, σώσε μας, σώσε μας και εγώ λαμπάδα ίση με το μπόϊ μου θα Σου ανάψω καί ολόχρυσο ομοίωμα του αεροπλάνου μας θα Σου κρεμάσω».

Την στιγμή αυτή, μέσα στό Γραφείο της Εκκλησίας των Ταξιαρχών, όπου μου αφηγείται τα περιστατικά ο Νικόλαος Χατζόγλου, ο κυβερνήτης του αεροσκάφους, σηκώνεται όρθιος, κατακίτρινος και τρέμοντας κάνει τον σταυρό του. Ζει ακόμη μια φορά τα περιστατικά τα μοναδικά της ζωής του και με κόπο συνεχίζει: «Τότε, εμπρός μου άνοιξαν τα κατάμαυρα σύννεφα και φάνηκε ο καταγάλανος ουρανός και όπως ανοίγει η αυλαία και φαίνεται το σκηνικό του θεάτρου, έτσι κάτω από τα πόδια μας, μέσα στον ήλιο λουσμένο φάνηκε το αεροδρόμιο του προορισμού μας. Έπιασα το πηδάλιο χαρούμενος και σε λίγο προσγειωνόμασταν ατό αεροδρόμιο. Έριξα μια ματιά στα καύσιμα και παρατήρησα ότι μας είχαν απομείνει ακόμη 5 λεπτά βενζίνη περίπου.

Με την πρώτη ευκαιρία πήρα την άδειά μου και σήμερα είμαι εδώ, Πάτερ μου, για να αποδώσω στον Άγιο, σωτήρα μας, την ευγνωμοσύνη και την λατρεία μας και να αποθέσω εμπρός Του με ευλάβεια το τάμα μου.

Στά χέρια του, που έτρεμαν, εμφανίστηκε ένα ολόχρυσο ομοίωμα αεροπλάνου. Ήταν το μεγάλο του τάμα. Τον κοίταξα με συγκίνηση. Στά δακρυσμένα μάτια του διέκρινες την ικανοποίηση πού νοιώθει κανείς όταν πραγματοποιεί μία μεγάλη του υποχρέωση. Ένιωσα τη γλώσσα μου βαριά για να μιλήσει.

Τα μάτια μου να πονούν καθώς προσπαθούσα να συγκρατήσω τα δάκρυα. Αρκέσθηκα μόνον να ψελλίσω το:

«Εχων Σέ προστάτην και βοηθόν, φύλακα καί ρύστην της ψυχής μου της ταπεινής, Μιχαήλ Πρωτάρχα καί Μέγα Ταξιάρχα, εν ώρα του κινδύνου, Σύ μοι βοήθησαν».
Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Αστρονόμοι προς Κογκρέσο: Δεν είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν!

Σχεδόν βέβαιοι ότι υπάρχει ζωή στο διάστημα είναι δύο διάσημοι αμερικανοί εξωγήινοι και μάλιστα έκαναν δημόσια αυτή τη δήλωση μπροστά στο Κογκρέσο.

Οι δύο αστρονόμοι παρουσιάστηκαν σε επιτροπή για να πείσουν τα μέλη της να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση προς το πρόγραμμά τους που ερευνά αν υπάρχει ζωή στο Διάστημα.

Σύμφωνα με το ABC, ο Dan Werthimer, διευθυντής του κέντρου SETI στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας υποστήριξε ότι η πιθανότητα να υπάρχει μικροβιακή ζωή εκτός πλανήτη Γη φτάνει το 100%.

«Τα τελευταία 50 χρόνια όλα τα στοιχεία που ανακαλύπτουμε δείχνουν ότι οι συνθήκες που κάνουν δυνατή τη ζωή στη Γη μπορούν να υπάρξουν και έξω από τον πλανήτη μας. Η πιθανότητα να υπάρχει και αλλού ζωή, και μάλιστα, με νοημοσύνη, είναι πιθανή και χρειάζεται να διερευνηθεί επιστημονικά» υποστήριξε ενώπιον της επιτροπής.

Με τον Werthimer συμφώνησε απόλυτα και ο συνάδελφός του Seth Shostak, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είναι πολύ πιθανό μέσα στα επόμενα 20 χρόνια να ανακαλυφθεί εξωγήινη ζωή.

toparakseno.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Tα 5 πιο ανατριχιαστικά μυστήρια που ακόμα δεν έχουν εξιχνιαστεί

Οι αστικοί μύθοι και οι τρομακτικές ιστορίες πάντα μας γοητεύουν είτε επειδή ταράζουν τα νερά μιας βαρετής βραδιάς με την παρέα είτε απλώς επειδή, όσο κι αν είμαστε δύσπιστοι με τις υποτιθέμενες έγκυρες πηγές τους, μπλέκουν εύστοχα την πραγματικότητα με το άγνωστο και μας κάνουν να ανατριχιάσουμε.

Πρόσφατα λοιπόν ανακαλύψαμε ότι εκτός από τους δικούς μας, ελληνικότατους αστικούς μύθους υπάρχουν και άκρως μυστηριώδεις... υπεραστικοί μύθοι, ιστορίες από μακρινές χώρες και προφορικές αφηγήσεις πραγματικών(;) γεγονότων που έχουν εξίσου δυνατές επιπτώσεις στα νεύρα των πιο ευαίσθητων. Διαβάστε παρακάτω πέντε ιστορίες που δεν είναι ευρέως γνωστές, είναι όμως άκρως ενδιαφέρουσες.

Το ολλανδικό πλοίο-φάντασμα

Είναι Φεβρουάριος του 1948 και πολλά καράβια που πλέουν στα ανοιχτά της Ινδονησίας λαμβάνουν επείγοντα σήματα κινδύνου από την ολλανδική φρεγάτα SS Ourang Medan. Το ανατριχιαστικό μήνυμα αναφέρει: «Όλοι οι αξιωματικοί και ο καπετάνιος είναι νεκροί πάνω στο κατάστρωμα και την γέφυρα. Πιθανότατα όλο το πλήρωμα είναι νεκρό». Στην συνέχεια, λαμβάνονται ακατάληπτα σήματα μορς και τελικά μία λέξη: «Πεθαίνω».

Όταν η ομάδα διάσωσης πλησιάζει το πλοίο λίγες ώρες αργότερα, το σκηνικό που αντικρίζει είναι το εξής: Όλο το πλήρωμα κείτεται νεκρό, με τα μάτια ανοιχτά και τα πρόσωπα στραμμένα προς τον ήλιο, ενώ τα χέρια τους ήταν παρατεταμένα και τα πρόσωπά τους ανέδιδαν τρόμο. Ακόμη και ο σκύλος του πλοίου βρίσκεται νεκρός, ενώ καθώς η ομάδα διάσωσης πλησιάζει στον υπερθερμασμένο καυστήρα, νιώθει ένα ρίγος. Ξαφνικά, εμφανίζεται καπνός, και η ομάδα μόλις που προλαβαίνει να αποβιβαστεί πριν το Ourang Medan εκραγεί και βυθιστεί. Εξήντα τρία χρόνια μετά, το μυστήριο της φρίκης στην φρεγάτα παραμένει άλυτο.

Η γυναίκα-ζόμπι της Αϊτής

Η Felicia Felix-Mentor πέθανε το 1907, μετά από το χτύπημα μιας ξαφνικής αρρώστιας, τα χαρακτηριστικά της οποίας συμπίπτουν με τις ενδείξεις των παραδόσεων της Αϊτής που σχετίζονται με την μετατροπή σε... ζόμπι. Περίπου 30 χρόνια μετά, μία γυναίκα εμφανίστηκε να περιφέρεται στους δρόμους της περιοχής –κάποιοι ανέφεραν πως ήταν γυμνή, ενώ άλλες πηγές υποστήριξαν πως την είδαν με κουρελιασμένα ρούχα- και κατευθύνθηκε προς ένα αγρόκτημα, το οποίο σύμφωνα με τα λεγόμενά της ανήκε στον πατέρα της.

Οι ιδιοκτήτες της φάρμας αναγνώρισαν στο πρόσωπό της την μακαρίτισσα Felicia Felix, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο σύζυγος της «εκλιπούσης». Λόγω της ασθενικής όψης της, μεταφέρθηκε στο κυβερνητικό νοσοκομείο. Ο γιατρός που την εξέτασε φέρεται να είπε γι' αυτήν: «Τα περιστασιακά ξεσπάσματα γέλιου της στερούνταν νοήματος, ενώ πολύ συχνά μιλούσε για τον εαυτό της είτε στο πρώτο είτε στο τρίτο πρόσωπο, χωρίς να συνειδητοποιεί την διαφορά. Δεν είχε αίσθηση του χρόνου και ήταν μάλλον αδιάφορη για τους γύρω της».

Τα ίχνη του διαβόλου

Στην επαρχιακή πόλη Devon της νοτιοανατολικής Αγγλίας, ο χειμώνας του 1855 ήταν αρκετά βαρύς και το χιόνι είχε καλύψει όλη την εξοχή αλλά και τα σπίτια. Την νύχτα της 8ης Φεβρουαρίου, μετά από ακόμη μία μίνι χιονόπτωση, εμφανίστηκαν στην άσπρη επιφάνεια ίχνη που έμοιαζαν με ζώου. Τα χνάρια, που είχαν βάθος περίπου 6 εκατοστά και απείχαν το ένα από το άλλο 20 εκατοστά, συνέχιζαν την απολύτως ευθεία πορεία τους επί 160 χιλιόμετρα(!) και περνούσαν πάνω από όποιο εμπόδιο συναντούσαν στον διάβα τους, αφήνοντας ίχνη και εκεί. Χνάρια βρέθηκαν πάνω σε στέγες σπιτιών, πάνω σε παγωμένα ποτάμια, σε στοίβες από άχυρα, ακόμη και σε πολύ λεπτούς αγωγούς. Μάλιστα, υπήρξαν πολλές μαρτυρίες ότι μία «διαβολική φιγούρα» έκανε την εμφάνισή της στην περιοχή του Devon εκείνες τις ημέρες. Πρόσφατα, τον Μάρτιο του 2009, ανάλογα ίχνη επανεμφανίστηκαν στην ίδια περιοχή, τα οποία μπορείτε να δείτε στην πιο πάνω φωτογραφία.

Η εξαφάνιση του δρομέα

O James Worson, κάτοικος της αγγλικής πόλης Leamington, περηφανευόταν πολύ για την ταχύτητα με την οποία μπορούσε να τρέξει. Οι φίλοι του λοιπόν τον προκάλεσαν να τρέξει μια μεγάλη απόσταση μεταξύ του Leamington και του Coventry που περνούσε μέσα από ένα δάσος. Ο Worson δέχτηκε και ξεκίνησε για να διανύσει αυτή την διαδρομή σε χρόνο ρεκόρ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1873. Πίσω του, αποφάσισαν να τον ακολουθήσουν δύο φίλοι του, ο Hammerson Burns και ο Barham Wise με μια άμαξα και μια φωτογραφική μηχανή ανά χείρας.

Και ενώ τα πρώτα χιλιόμετρα της διαδρομής κυλούσαν κανονικά, σύμφωνα με τους δύο παρατηρητές και ο Worson δεν έφυγε ποτέ από τα μάτια τους, ξαφνικά είδαν τον φίλο τους να σκοντάφτει και το σώμα του να παίρνει κλίση προς τα μπροστά, έτοιμο να πέσει. Αντί να ακολουθήσει όμως η πτώση του στο έδαφος, το μόνο που ακούστηκε ήταν κατά τα λεγόμενα των δύο φίλων η πιο ανατριχιαστική κραυγή που έχουν ακούσει ποτέ, η οποία μάλιστα διήρκεσε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου. Και πριν ο Worson πέσει στο έδαφος... εξαφανίστηκε. Κανείς ποτέ δεν έμαθε τι απέγινε ο δρομέας, ενώ η φωτογραφική μηχανή των «ακολούθων» του αποτύπωσε τα ίχνη των ποδιών του, που ξαφνικά σταμάτησαν στο σημείο της εξαφάνισης. Τα λαγωνικά της βρετανικής αστυνομίας, για κάποιο λόγο, δεν πλησίασαν καν το σημείο της (σχεδόν) πτώσης του.

Το φάντασμα της φωτογραφίας

Η ανατριχιαστική φωτογραφία που βλέπετε τραβήχτηκε το 1919 και ήρθε στο φως της δημοσιότητας μόλις το 1975 από έναν εκ των εικονιζόμενων. Η φωτογραφία απεικονίζει μία ομάδα της RAF που υπηρέτησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και αν αναρωτιέστε πού βρίσκεται το ανατριχιαστικό, παρατηρήστε την φιγούρα που αχνοφαίνεται πίσω από το πρόσωπο στον κύκλο.

Πρόκειται για τον Freddy Jackson, μηχανικό της βρετανικής αεροπορίας, ο οποίος σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες είχε βρει τον θάνατο λόγω ατυχήματος στις προπέλες ενός αεροσκάφους δύο μέρες πριν τραβηχτεί αυτή η φωτογραφία. Μάλιστα, η κηδεία του είχε τελεστεί την ημέρα της λήψης. Ακόμη κι αν είμαστε πολύ δύσπιστοι, η «αχνή» φιγούρα του, μισοκρυμμένη πίσω από τον αξιωματικό αρκεί για να μας... σηκωθεί η τρίχα.

Διαβάστε περισσότερα »

Χαμός στο διαδίκτυο: Είναι αυτό το... φάντασμα του Μάικλ Τζάκσον;

Ένας έφηβος τράβηξε μια φωτογραφία ενός σωσία του ''Βασιλιά της ποπ''. Όταν την είδε έπαθε την πλάκα της ζωής του

Όπως αναφέρει η Daily Mail ο 14χρονος Reece Savva από το Kent της Βρετανίας, περίμενε να πάρει το αυτόγραφό του από τον σωσία του Μάικλ Τζάκσον... Περιμένοντας στην ουρά τράβηξε 3 φωτογραφίες και όταν τις είδε έπαθε σοκ.

Πάνω από τον σωσία υπήρχε μια περίεργη μορφή, που θυμίζει τον τραγουδιστή.

Είναι άραγε το φάντασμα του Μάικλ Τζάκσον, αναρωτιέται όλο το διαδίκτυο.

Η φωτογραφία κάνει το γύρο του διαδικτύου.

Δείτε τις εικόνες:

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα »

Γιατί η "Μόνα Λίζα" δεν έχει φρύδια;

Για πολλά χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο των εμπειρογνώμων για το χαμόγελό της. Όμως, ένα ακόμα ζήτημα προκύπτει. Γιατί δεν έχει φρύδια;
Φυσικά, ο λόγος είναι για τον πασίγνωστο πίνακα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, “Μόνα Λίζα”.
Έχετε, άραγε, παρατηρήσει ποτέ ότι η πολύ όμορφη γυναίκα δεν έχει φρύδια; Μπορείτε να φανταστείτε γιατί; Υπάρχουν δύο θεωρίες. Η πρώτη λέει, ότι εκείνη την εποχή ήταν της μόδας οι γυναίκες να αφαιρούν τελείως τα φρύδια τους. Έτσι, η γυναίκα εξ' αρχής δεν είχε, οπότε και ο Ντα Βίντσι δεν τα έφτιαξε.

Η δεύτερη και πιο πολύπλοκη θεωρία είναι βασισμένη στην μελέτη ενός μηχανικού, που έχει αφιερώσει περίπου 3000 ώρες στην εξέταση του πίνακα. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον Pascal Cotte στην αρχική της μορφή η γυναίκα είχε φρύδια, όμως μετά τις πολλές επεμβάσεις που έχουν γίνει για την συντήρηση του πίνακα, έχουν διαβρωθεί.

Πιο αναλυτικά, ο Cotte κατάφερε να δει μέσω εξαιρετικά λεπτομερών ψηφιακών σαρώσεων την εικόνα όπως ήταν τον 16ο αιώνα. Εκεί ανακάλυψε ότι η γυναίκα του εμπόρου από την Φλωρεντία είχε φρύδια και βλεφαρίδες – που και αυτές σήμερα λείπουν- αλλά έχουν αλλοιωθεί τόσο που πια δεν φαίνονται.

“Αν κοιτάξετε προσεκτικά τα μάτια της Μόνα Λίζα μπορείτε να δείτε ότι οι ρωγμές γύρω τους έχουν ελαφρώς εξαφανιστεί. Εξήγηση αυτού αποτελεί το γεγονός ότι κάποιος επιμελητής σε κάποια από τις διαδικασίες συντήρησης προσπάθησε να καθαρίσει το μάτι και έτσι χάθηκαν και οι βλεφαρίδες και τα φρύδια”, είπε ο Cotte.

Συμπληρωματικά, ο μηχανικός ανακάλυψε ότι στην αρχή ο Ντα Βίντσι είχε φτιάξει τη Μόνα Λίζα με μεγαλύτερο πρόσωπο και πιο εκφραστικό χαμόγελο και ότι έχει αλλάξει τη θέση δύο δακτύλων από το αριστερό χέρι του αντικειμένου.

Οι αλλαγές αυτές αποτελούν, σύμφωνα με τον Cotte, απόδειξη της τελειομανίας του ζωγράφου. Μάλιστα, θεωρεί ότι ο Ντα Βίντσι κράτησε για περισσότερα από 10 χρόνια τον πίνακα αυτόν και τον δούλευε μέχρι τον θάνατό του.

Διαβάστε περισσότερα »

Μεξικό: θεαματικά πλάνα από ένα UFO που εισέρχεται στο ηφαίστειο Popocatepetl (Βίντεο)

Ένα άλλο UFO παρατηρήθηκε στο ηφαίστειο Popocatepetl. Το φαινόμενο αυτό καταγράφηκε στις 21 Ιουνίου 2013... Όπως θα παρατηρήσετε το αντικείμενο έχει σχήμα πούρου και κατευθύνεται προς το κώνο του ηφαιστείου.

Πηγή: anekshghta.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Τα απόρρητα X-Files και οι αποκαλύψεις ενός εξωγήινου (Βίντεο)

Ένα άκρως απόρρητο έγγραφο που κοινοποιήθηκε την δεκαετία του ‘70 μόνο στην ομάδα Majestic 12 , η οποία απαρτιζόταν από 12 ειδικούς οι οποίοι χειρίζονταν από το 1953 το φαινόμενο των UFO με εντολή του... Αμερικανού προέδρου Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, φέρνει τα πάνω κάτω στα όσα (δεν) γνωρίζαμε για την εξωγήινη παρουσία στη Γη. Αν όσα αναφέρονται σε αυτό ισχύουν, τότε ανατρέπονται όλα όσα μας διδάσκουν εξ απαλών ονύχων!

Το έγγραφο αφορούσε τις δραστηριότητες στο πλαίσιο του προγράμματος «Aquarius» που είχε (και έχει) σκοπό την επαφή με εξωγήινους αλλά και τη συλλογή επιστημονικών, τεχνολογικών, ιατρικών και άλλων πληροφοριών από αυτούς, που θα βοηθούσαν την ανάπτυξη του διαστημικού προγράμματος των ΗΠΑ.

Η πασίγνωστη συντριβή ενός διαστημικού σκάφους στην έρημο του Roswell στο Νέο Μεξικό στις 8 Ιουλίου 1947, οδήγησε στην ανακάλυψη των πτωμάτων τεσσάρων εξωγήινων. Ήταν η πρώτη «Στενή Επαφή Τρίτου Τύπου», αν και λίγες ημέρες μετά διαψεύστηκε επισήμως. Ωστόσο, το συγκεκριμένο έγγραφο Volume IX δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης για το δυστύχημα και την ανεύρεση των σορών:

«Διαπιστώθηκε ότι ήταν πλάσματα που δεν είχαν σχέση με το ανθρώπινο είδος…».

Στο τέλος του 1949, άλλο ένα εξωγήινο σκάφος συνετρίβη στις ΗΠΑ και τα συντρίμμια του παρελήφθησαν και αυτά από τις στρατιωτικές υπηρεσίες. Όμως, αυτή τη φορά τα ευρήματα ήταν ακόμη πιο σημαντικά:

«Ένας ξένος εξωγήινης προέλευσης επιβίωσε της συντριβής. Ο επιζών ξένος ήταν αρσενικός και αποκλήθηκε ΕΒΕ (Extraterrestrial Biological Entity). Ανακρίθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών σε μια βάση στο Νέο Μεξικό. Η γλώσσα του μεταφράστηκε βάσει των νοημάτων από εικόνες… Μάθαμε ότι είχε έρθει από τον πλανήτη Serpo του αστρικού συστήματος Zeta Reticuli, που απέχει 38,42 έτη φωτός από τη Γη…»

Ο ΕΒΕ φιλοξενήθηκε σε ένα ειδικό χώρο στο Los Alamos. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ολόκληρος οργανισμός του δεν είχε σχέση με τον ανθρώπινο, εκτός από τα μάτια, τα αυτιά και το στόμα.

Μέσω μιας χειρουργικής επέμβασης που του έγινε από τους στρατιωτικούς γιατρούς, μπόρεσε να μιλήσει και μάλιστα στα αγγλικά, καθώς ήταν εξαιρετικά ευφυής με δείκτη IQ άνω του 200 (!) και τα έμαθε μιλώντας με τους υπεύθυνους για την ασφάλεια και τη φροντίδα του!

Όπως είπε, χρειάστηκε εννέα μήνες για να φτάσει στον πλανήτη μας από τον πλανήτη του όπου μια ημέρα διαρκεί περίπου 40 ώρες και μετριέται βάσει των δύο ήλιων τους, που είναι εντελώς διαφορετικοί από τον δικό μας. Οι σκοποί της άφιξής τους ήταν φιλικοί και δεν επιθυμούν να βλάψουν το ανθρώπινο είδος. Τα όντα όπως ο ΕΒΕ έχουν διάρκεια ζωής που φτάνει ως και τα 400 χρόνια. Ο ίδιος, όμως, δεν τα έφτασε ποτέ, σύμφωνα με το απόρρητο έγγραφο…

«Ο ΕΒΕ ζούσε ως τις 18 Ιουνίου 1952, οπότε πέθανε από μια ασθένεια που δεν εξακριβώθηκε. Όσο ζούσε, μας έδωσε αξιοποιήσιμες πληροφορίες για τη διαστημική τεχνολογία, την προέλευση του Σύμπαντος και εξωβιολογικά ζητήματα»!

Φυσικά, τίποτε από αυτά δεν δημοσιοποιήθηκε. Και να, γιατί… Το απόρρητο έγγραφο επισημαίνει ότι«αν αυτές οι πληροφορίες δημοσιοποιηθούν, θα προκαλέσουν παγκόσμιο θρησκευτικό πανικό»! Σύμφωνα με όσα περιέχονται στο ενημερωτικό σημείωμα του προγράμματος «Aquarius», όσα αποκαλύφθηκαν από τον επιζήσαντα εξωγήινο αποτελούν πραγματική γροθιά στο στομάχι για την ανθρωπότητα και βάζουν τέλος σε θρησκευτικές πεποιθήσεις χιλιετιών:

«Η πρώτη επίσκεψη των προγόνων του ΕΒΕ στη Γη έγινε πριν από 5.000 χρόνια. Εκείνοι δημιούργησαν ένα πλάσμα με ανθρώπινες δομές, για να βοηθήσει τους ιθαγενείς να αναπτύξουν πολιτισμό…»!!!

Το 1958, ένα τρίτο εξωγήινο σκάφος βρέθηκε για ανεξήγητο λόγο εγκαταλελειμμένο στην έρημο της Utah. Ήταν σε εξαιρετική κατάσταση και θεωρήθηκε ως τεχνολογικό θαύμα, αλλά οι λειτουργίες χειρισμού του ήταν τόσο πολύπλοκες που οι επιστήμονες δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τον τρόπο λειτουργίας του

Από το 1959, η επικοινωνία με τους εξωγήινους έχει εδραιωθεί, σύμφωνα με το απόρρητο έγγραφο. Ωστόσο, οι Αμερικανοί φοβούνται το ενδιαφέρον των εξωγήινων για τις πυρηνικές εγκαταστάσεις τους και το έγγραφο προειδοποιεί:

«Πρέπει να συνεχίσουμε να παρατηρούμε και να ελέγχουμε τις κινήσεις των ξένων μέχρι να βεβαιωθούμε ότι τα μελλοντικά τους σχέδια δεν αποτελούν απειλή για την εθνική μας ασφάλεια και τον πληθυσμό της Γης».

Στο πλαίσιο ενός νέου προγράμματος με τον κωδικό SIGMA, ένας αξιωματικός της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας συναντάται στις 24 Απριλίου 1964 και για τρεις ώρες με δυο εξωγήινους στην έρημο του Νέου Μεξικού. Συνομιλούν στη γλώσσα που είχε αποκρυπτογραφηθεί από τις συνομιλίες με τον ΕΒΕ και ο αξιωματικός καταφέρνει να του δοθούν σημαντικές πληροφορίες που δεν αποκαλύπτονται στο έγγραφο, αλλά περιέχονται στα επισυναπτόμενα που δεν είδαν το φως της δημοσιότητας.

Παρά τις πληροφορίες, όμως, όλες οι προσπάθειες των Αμερικανών να αποκτήσουν τον έλεγχο των εξωγήινων σκαφών που βρέθηκαν στην κατοχή τους απέτυχαν. Το σκάφος που βρέθηκε στη Utah παρέμεινε αποθηκευμένο σε μια άκρως απόρρητη περιοχή όπου ακόμη ερευνάται. Οι δοκιμές με πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας στο πλαίσιο ενός άλλου προγράμματος με κωδικό REDLIGHT κατέληξαν σε συντριβή και θάνατο των πληρωμάτων, γι’ αυτό και εγκαταλείφθηκαν.

Πολλά χρόνια μετά, το 1976, οι Αμερικανοί επιστήμονες αναγκάστηκαν να παραδεχτούν ότι η εξωγήινη τεχνολογία βρισκόταν χιλιάδες χρόνια μπροστά από την αμερικανική κι ότι μπορεί να περνούσαν αιώνες ώσπου οι ΗΠΑ να κατανοήσουν τις επιστημονικές δυνατότητες που είχαν στα χέρια τους από τους ξένους! Ωστόσο, οι ΗΠΑ απέκτησαν έναν τεράστιο όγκο τεχνολογικών δεδομένων, που χρησιμοποιήθηκαν στα αεροσκάφη τύπου Stealth.

Η απόφαση να σταματήσει η έρευνα για τα UFO ελήφθη το 1966 από την MJ12, για δυο λόγους:

• Οι ΗΠΑ είχαν εδραιώσει την επικοινωνία τους με τους εξωγήινους και είχαν σιγουρευτεί ότι η παρουσία τους δεν ήταν εχθρική, καθώς είχαν φτάσει στη Γη για εξερευνητικούς σκοπούς.

• Υπήρχε φόβος μαζικού πανικού, καθώς η κοινή γνώμη είχε πειστεί για την παρουσία των UFO στη Γη και υπήρχε κίνδυνος η λαϊκή απαίτηση να έβαζε φρένο στο διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ!

Το πρόγραμμα Blue Book, που κατέγραφε μαρτυρίες για θεάσεις εξωγήινων σκαφών, τερματίστηκε οριστικά τον Δεκέμβριο του 1969. Όμως, το πρόγραμμα Aquarius για τη συλλογή πληροφοριών από εξωγήινες οντότητες συνεχίστηκε με απόλυτη μυστικότητα υπό την αιγίδα του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, χωρίς τη συμμετοχή της Αεροπορίας καθώς υπήρχε φόβος οι άκρως απόρρητες πληροφορίες να πέσουν στα χέρια κάποιου στρατιωτικού ή πολιτικού στελέχους που θα μπορούσε να τις δημοσιοποιήσει. Κι ακόμη βρίσκεται σε εξέλιξη!

Πηγή: anekshghta.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα »

Τα επτασφράγιστα μυστικά του βυθού

Ο εύτακτος κόσμος μας βάλλεται από μια σειρά μυστηρίων του πυθμένα που φαίνονται να ανθίστανται σε εύκολες ερμηνείες και βεβιασμένες εξηγήσεις... Από αρχαίους παπύρους εξάλλου είναι ξεκάθαρο ότι ανέκαθεν υπήρχε η πεποίθηση ότι νέα εδάφη ξεπηδούσαν από τον ωκεανό, την ώρα που κομμάτια γης χάνονταν στα βάθη του βυθού, συμπαρασύροντας πολιτισμούς στον χαμό. Την ώρα που ο μύθος της Ατλαντίδας, την οποία περιέγραψε ο Πλάτωνας με κάθε λεπτομέρεια κάπου 2.500 χρόνια πριν, παραμένει το διαπρεπέστερο υποθαλάσσιο μυστήριο, η ανάπτυξη της τεχνολογίας κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα και η έλευση του σόναρ έχουν αποκαλύψει μια σειρά ακόμα από υποθαλάσσια μυστικά, με τόνους μελάνι να χύνονται για την εξήγησή τους.

Τα απροσμέτρητα βάθη συσκοτίζουν μάλιστα ακόμη περισσότερο τις προσπάθειες έρευνας και παρατήρησης, την ίδια ώρα που όσα δείγματα έχουν συλλεχθεί από υποβρύχιες αποστολές περιπλέκουν το πράγμα αντί να ξεδιαλύνουν το τοπίο...

Το ύψωμα στη Θάλασσα της Γαλιλαίας

Το 2003 οι επιστήμονες ανακάλυψαν με μεγάλη έκπληξη μια τεράστια κυκλική πέτρινη κατασκευή 9 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Θάλασσας της Γαλιλαίας. Το οικοδόμημα αποτελείται από βασάλτη και έχει κωνικό σχήμα, την ώρα που το μέγεθός του είναι διπλάσιο από το Στόουνχεντζ της Βρετανίας. Οι αρχαιολογικές μελέτες αποκάλυψαν ομοιότητες της κατασκευής με αρχαίους χώρους μαζικής ταφής, την ίδια ώρα που εικασίες έχουν γίνει ακόμα και για τελετουργικό χώρο. Καθώς δεν έχουμε συναντήσει ποτέ κατασκευή τέτοιου μεγέθους, με τις συγκεκριμένες ιδιότητες, μόνο υποθέσεις μπορούν να γίνουν για την ηλικία της, τον τρόπο κατασκευής και τη χρήση της...

Οι κυκλικές ανωμαλίες του Google Earth

Οι κυκλικές ανωμαλίες που έχουν εντοπιστεί από το Google Earth στα ανοιχτά των ακτών της Φλόριντα, της Βόρειας Καρολίνα και του Μπελίζ της Κεντρικής Αμερικής έχουν τεθεί πρόσφατα στο στόχαστρο των επιστημόνων. Ο σκοπός της ύπαρξής τους παραμένει στο σκοτάδι, με τους αρχαιολόγους να εικάζουν ότι πρόκειται για αρχαίους τύμβους. Τα στρογγυλά αυτά οικοδομήματα παρουσιάζουν αξιοσημείωτες ομοιότητες με πέτρινες κατασκευές που έχουν βρεθεί στη Σαουδική Αραβία, με τη χρονολόγησή τους να κάνει λόγο για το 8000 π.Χ., την ώρα που οι αντίστοιχες κατασκευές της Σαουδικής Αραβίας χρονολογούνται από το 7000 π.Χ.

Η κατασκευή της Λίμνης ΜακΝτόναλντ του Οντάριο

Καταδυτική αποστολή του 2005 αποκάλυψε αδιάσειστες αποδείξεις για το αρχαίο παρελθόν του Ανατολικού Καναδά: σε βάθος 12 μέτρων εντοπίστηκε η εικονιζόμενη πέτρινη κατασκευή, η οποία αποτελείται από έναν τεράστιο επιμήκη βράχο βάρους 450 κιλών που συγκρατείται από 7 κολόνες, με την όλη κατασκευή να στέκεται πάνω σε μια κολοσσιαία πλάκα. Ο πέτρινος τύμβος είναι αναμφισβήτητα ανθρώπινη κατασκευή...

Η ανωμαλία της Βαλτικής Θάλασσας 

Η πρόσφατη ανακάλυψη (2012) της υποθαλάσσιας ανωμαλίας της Βαλτικής σε σχήμα δίσκου έχει πυροδοτήσει αναρίθμητες εξηγήσεις: από ΟΥΦΟ και αμυντικό μηχανισμό των Ναζί μέχρι και απλό βράχο! Παρά το γεγονός ότι η σουηδική καταδυτική αποστολή ορκίζεται ότι πρόκειται για παγετώδη βράχο, η έρευνά τους έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων, κι αυτό γιατί η έλλειψη στρώματος λάσπης και ιζήματος πάνω του -όπως συμβαίνει συνήθως σε θαλάσσιους βράχους- παραείναι εξοργιστική. Επιπλέον, ο πλάτους 60 μέτρων βράχος φαίνεται καλυμμένος από γραμμές και σχήματα, την ώρα που εμφανίζεται επιμελώς στημένος πάνω σε βάση 8 μέτρων...

Το μυστήριο της Λίμνης Βαϊκάλης

Η Λίμνη Βαϊκάλη στη νότια Σιβηρία είναι μοναδική από πολλές απόψεις: είναι η αρχαιότερη, βαθύτερη και μεγαλύτερη λίμνη της Γης, με τον ιζηματογενή βυθό της να κατεβαίνει σε βάθος 7 χιλιομέτρων, την ώρα που τα περισσότερα είδη ψαριών της λίμνης δεν συναντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο. Τον Απρίλιο του 2009 ωστόσο οι αστροναύτες του Διεθνή Διαστημικού Σταθμού εντόπισαν μια τεράστια κυκλική περιοχή λεπτού πάγου κοντά στη νότια πλευρά της λίμνης (με τον πυκνό πάγο να καλύπτει συνήθως τη λίμνη μέχρι τον Ιούνιο), την ίδια ώρα που ένα χαρακτηριστικό της υποθαλάσσιας κορυφογραμμής φαίνεται να χωρίζει τη λίμνη στα δυο. Παρά το γεγονός ότι η προέλευση των κυκλικών περιοχών παραμένει μυστήριο, έχει «ενοχοποιηθεί» η υδροθερμική δραστηριότητα της λίμνης, χωρίς να πειστούν ωστόσο όλοι οι ερευνητές...

Το Στόουνχεντζ της Λίμνης Μίσιγκαν

Την ώρα που το περίφημο Στόουνχεντζ της Βρετανίας είναι το πλέον διάσημο πέτρινο μνημείο του κόσμου, δεν είναι βέβαια το μοναδικό. Παρόμοιες διατάξεις βράχων έχουν εντοπιστεί σε διάφορα μέρη του πλανήτη, ακόμα και υποθαλάσσια. Ήταν το 2007 λοιπόν όταν καταδυτική αποστολή στη Λίμνη Μίσιγκαν έφερε στο φως μια σειρά από πέτρες ευθυγραμμισμένες σε κυκλικό σχήμα 12 μέτρα κάτω από την επιφάνεια των νερών. Σε μια από τις πέτρες μάλιστα φαίνεται να είναι σκαλισμένο ένα ζώο που μοιάζει με τον μαστόδοντα, τον πρόγονο του ελέφαντα που εξαφανίστηκε στην περίοδο των παγετώνων!

Η Υποθαλάσσια Πόλη της Κούβας

Μια σειρά από βυθισμένες κατασκευές που ανακαλύφθηκαν το 2001 στα ανοιχτά των ακτών της Κούβας άφησαν άφωνους τους ερευνητές, τους αρχαιολόγους και τους κυνηγούς της αρχαίας Ατλαντίδας φυσικά! Οι εικόνες από το σόναρ παρουσιάζουν γεωμετρικές και συμμετρικές κατασκευές που εκτείνονται σε μια έκταση 2 τετραγωνικών χιλιομέτρων περίπου, σε βάθος 700 μέτρων. Οι υποθέσεις των σκεπτικιστών ισχυρίζονται ότι δεν μπορεί να είναι ανθρώπινα δημιουργήματα, καθώς το βάθος παραείναι μεγάλο και θα έπαιρνε τουλάχιστον 50.000 χρόνια για να βυθιστούν τα οικοδομήματα στα 700 μέτρα. Η τελεσιδικία πάντως της υπόθεσης εκκρεμεί, με τις αναφορές των Μάγια και τις ιστορίες των ντόπιων Yucatecos πάντως να κάνουν λόγο για ένα αρχαίο νησί που κατοικούταν από τους προγόνους τους και αποτραβήχτηκε κάποια στιγμή στον πυθμένα της θάλασσας...

Το Μνημείο Yonaguni της Ιαπωνίας

Από την ανακάλυψή του το 1987, το τεράστιο μνημείο στα ανοιχτά των ακτών της Ιαπωνίας έχει γίνει αντικείμενο σφοδρής αντιπαράθεσης αρχαιολόγων, ακαδημαϊκών και άλλων ερευνητών. Πολλοί βλέπουν τη Φύση πίσω από το μνημείο, παραδέχονται πάντως πως μπορεί να τροποποιήθηκε από ανθρώπινο χέρι. Αν η υπόθεση της ανθρώπινης παρέμβασης αποδειχτεί βάσιμη, τότε μιλάμε για ανθρώπινη δράση στα 10000 χρόνια π.Χ.! Τα σχέδια και τα σκαλίσματα μπορεί βέβαια να έχουν φιλοτεχνηθεί εξολοκλήρου από φυσικούς παράγοντες, η υψηλή συγκέντρωση ωστόσο των σχηματισμών και των μορφών υποδεικνύει χειρισμό...

Οι κατασκευές του Μπίμινι στις Μπαχάμες

Κατά τη διάρκεια εξερευνητικών αποστολών στις Μπαχάμες το 2006 και 2007, τα βαθιά νερά στα δυτικά του Μπίμινι σαρώθηκαν από σόναρ αποκαλύπτοντας μια σειρά από ορθογώνιες κατασκευές σε βάθος 30 μέτρων. Ήταν μάλιστα όλες στοιχισμένες σε ευθείες και παράλληλες γραμμές, την ώρα που «κοιτούσαν» προς την ίδια κατεύθυνση. Σε νεότερη αποστολή του History Channel, οι πέτρινοι σχηματισμοί μελετήθηκαν εξονυχιστικά: 50 πέτρινοι σωροί, σε μέγεθος 3-13 μέτρων, εντοπίστηκαν σε βάθος που τοποθετεί την ηλικία τους γύρω στο 10000 π.Χ.

Η ανακάλυψη του Κόλπου Khambhat

Τον Μάιο του 2001, ανακοινώθηκε με πάσα επισημότητα ότι τα ερείπια μιας αρχαίας πόλης ανακαλύφθηκαν με τη βοήθεια του σόναρ στον Κόλπο του Khambhat της Αραβικής Θάλασσας: η υποθαλάσσια περιοχή φερόταν να διαθέτει μια σειρά από σπίτια, αποχετευτικό σύστημα, λουτρά, ακόμα και σιταποθήκη. Κατά τη διάρκεια μάλιστα κατοπινών αποστολών, ανασύρθηκαν μια σειρά από τεχνουργήματα, αλλά και εργαλεία, απολιθωμένα οστά και διακοσμημένα όστρακα, που χρονολογήθηκαν στο 7000 π.Χ. Τα ευρήματα ωστόσο έχουν έκτοτε αμφισβητηθεί εκτεταμένα...

Πηγή: anekshghta.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα »